De schreeuw van de uil van Chabrol op Arte-tv

Patricia Highsmith

Diverse boeken van de befaamde, internationaal hoog aangeslagen, misdaadschrijfster Patricia Highsmith (1921-1995) zijn reeds tijdens haar leven verfilmd. Het bekendste voorbeeld is ongetwijfeld Strangers on a train uit 1950, haar eerste boek, dat in beelden werd omgezet door drie verschillende regisseurs, van welke de eerste, Alfred Hitchcock (1899-1980) zonder enige twijfel de befaamdste is en de meeste invloed heeft gehad, die er mede voor heeft gezorgd dat de naam van de schrijfster 'op de kaart kwam'. Het begrip psychologische thriller werd het huismerk van Patricia Highsmith. Diverse andere van haar boeken zijn ook meer dan eenmaal voor het witte doek omgewerkt.
In 1987 heeft Claude Chabrol (*1930) — die onder meer bekendheid geniet door zijn misdaadthrillers welke op Hitchcock zijn geënt — een Frans-Italiaanse coproductie afgeleverd onder de titel Le cri du hibou, eveneens naar de roman The Cry of the Owl van Patricia Highsmith, welke een kwart eeuw voor het uitkomen van de film was gepubliceerd.

Het verhaal
Chabrol heeft het verhaal overgeheveld van Amerika naar een plattelandsgebied in Frankrijk. Daarkrijgt een zekere Robert een relatie met een vrouw die hij daaraan voorafgaand langdurig heeft bespied. De respectieve partners van de twee overspeligen blijven niet werkeloos toezien, maar verzinnen een duivels plan. Gewoonlijk is Chabrol de regisseur bij uitstek die zich uiterst terughoudend opstelt, waardoor overigens wel een intense spanning veroorzakende sfeer wordt opgeroepen. In Le cri du hibou lijkt het wel, althans aan de oppervlakte, dat de regisseur in volstrekte lethargie is vervallen. Daar staat echter onmiddellijk tegenover dat hij de ontwikkeling van de karakters heel markant heeft weergegeven. Dat laatste is overigens geheel in overeenstemming met de manier van werken van Patricia Highsmith, die meer dan eens heeft verklaard dat ze zelf heel erg benieuwd is naar de ontwikkeling van de protagonisten in het verhaal. Het is, vanzelfsprekend, de verdienste van cameraman Jean Rabier dat de zinderende spanning tot uitdrukking is gekomen.

De rolprent
In de film spelen Christophe Malavoy (*1952), die de rol van Robert vertolkt; Mathilde May (*1965), die de jonge vrouw uitbeeldt; voort Virginie Thévenet (1957) en Jean-Pierre Kalfon (*1938). De film — met muziek van Matthieu Chabrol —wordt, op het beeldformaat 16:9, door de Duits-Franse cultuurzender Arte-televisie uitgezonden op maandag 7 juni, tussen 20:15 uur en 21:55 uur. Herhalingen door dezelfde zendgemachtigde kunnen worden tegemoet gezien op 17 juni, in de nacht vanaf 00:35 uur, en op 21 juni, 's nachts vanaf 03:00 uur.
____________
Afbeeldingen
1. Schrijfster Patricia Highsmith op een persfoto uit 1966.
2. Scène uit Le cri du hibou. (Foto © ARD/Degeto.)

Jack Londons Sea Wolf in 2009 opnieuw verfilmd

De op 1 november 2009 — op de Nederlandse website All art is quite useless van Rond1900.nl, over de cultuurvan het fin de siècle — behandelde nieuwste verfilming van het boek Sea Wolf  uit 1904 van Jack London — een Canadees-Duitse coproductie uit 2009 — zal deze vrijdag en in de volgende week door het eerste Nederlandstalige televisienet van België — Eén — worden uitgezonden. Het eerste deel zal te zien zijn tussen 21:50 uur en 23:20 uur.
Een artikel over die schrijver is eveneens op die site te vinden: het is gepubliceerd op 18 januari 2007. Saillant detail: het is de tot op dit moment omvangrijkste bijdrage van dit elektronische tijdschrift.

Nederlandse speelfilm Het ravijn op Nederland 2

Naar roman van Max Pam
Max is drieënvijftig jaar, maar hij kan niet meer lopen, hij spreekt moeizaam en kan evenmin nog plassen. Boosheid, in combinatie met schaamte over zijn situatie, brengt zijn relatie — met een veel jongere wederhelft — in de gevarenzone: zoveel gevolgen kunnen aan een hersenbloeding kleven.
Zo is echter de situatie die de kijkers in de Nederlandse speelfilm Het Ravijn, die in 2005 door Nicole van Kilsdonk (geboren 1965) werd afgerond. In de hoofdrollen zien we Gijs Scholten van Aschat, Kristen Denkers en Mijs Heesen. De rolprent biedt een uitstekend beeld van de hulpeloosheid en het gevoel van overgeleverd zijn die iemand ondergaat als hij het besef toelaat wat er precies met hem aan de hand is.
Het verhaal dat we in beelden op een huiskamerscherm krijgen voorgezet, is gebaseerd op de autobiografische roman van Max Pam (geboren 1946) [1] — ooit redacteur van het opinieweekblad Vrij Nederland; tegenwoordiger te zien onder meer als columnist van Buitenhof, alsmede in andere hoedanigheden.
De relatief korte film wordt uitgezonden door de VPRO via Nederland 2, in de nacht van donderdag 13 op vrijdag 14 mei — tussen 00:10 uur en 01:05 uur.
__________
[1] Het Ravijn: autobiografie van de angst (2004).
__________
Afbeelding: Regisseur Nicole van Kilsdonk.

Drie Duitse sprookjesfilms op Hemelvaartsdag

Sneeuwitje
Zoals dat op christelijke feestdagen gebruikelijk is op Duitse tv-zenders, vooral die van ARD/Das Erste en één of meer van de daaraan gelieerde regionale zenders van de zogeheten Dritten Programme, wordt ook op Hemelvaartsdag, donderdag 13 mei, weer aandacht besteed aan de klassieke Duitse sprookjes door middel van een aantal films. Deze dag zijn dat er drie, die verspreid over drie zenders — de ARD, de Norddeutsche Rundfunk (NDR) en de Westdeutsche Rundfunk (WDR) — de ether in zullen worden gestuurd. Aangezien de beide laatstgenoemde instituten tot de organisatie van de ARD behoren, is het ietwat — zeg maar gerust: uiterst — verbazingwekkend dat de beide films elkaar overlappen.
Vooral om de kinderen zoet te houden op zulke niet schoolse dagen, presenteert de ARD reeds om 06:45 uur de film als opening van het dagprogramma dat op gewone werkdagen reeds om 05:30 uur begint. In dit geval gaat het om een rolprent die al bijna een halve eeuw oud is: Schneewittchen, een DDR-productie uit 1961, van Gottfried Kolditz (1922-1982), met Doris Welkow, Wolf-Dieter Panse en Marianne Christine Schilling.
Van geen van deze drie acteurs waren op de gebruikelijke wijze biografische gegevens te vinden. Het zal met het feit dat ze DDR-lieden waren, te maken hebben. De film — naar het wereldvermaarde verhaal van de gebroeders Jacob (1785-1863) en Wilhelm Grimm (1786-1859), duurt exact een uur.

Rumpelstilzchen
Ook de film Rumpelstilzchen is gebaseerd op het gelijknamige verhaal van dezelfde broes Grimm. Deze rolpent uit 2009 van Ulli König duurt eveneens een uur. Daarin kunt u Gottfried John (geboren 1942), Julie Engelbrecht (geb. 1984) en Robert Stadlober (geb. 1982) zien spelen. Deze rolprent wordt vertoond op de regionale televisiezender NDR III, tussen 13:00 uur en 14:00 uur.

Die Bremer Stadtmusikanten

Met de uitzending van de verfilming, eveneens in 2009, van Die Bremer Stadtmusikanten wordt binnen een gering aantal uren voor de derde keer in bewegende beelden een eerbetoon aan de sprookjesverzamelaars Grimm gerealiseerd. Regisseur Dirk Riegel heeft voor deze rolprent een beroep gedaan op Anna Fischer (geb. 1986), Johannes Zirner (geb. 1979) en Florian Martens (geb. 1958).

Deze omzetting in beeld en geluid van een aloud Duits verhaal wordt uitgezonden door de Westdeutsche Rundfunk, tussen 13:40 uur en 14:40 uur.
____________
Afbeeldingen
1. Voorzijde dvd-doos voor de film Schneewittchen. 2. De gebroeders Jacob en Wilhelm Grimm.
3. Acteur Gottfried John.

James Dean zondag in Rebel without a cause

Klassieker
Zondag 2 mei kunnen de liefhebbers van filmklassiekers uit 1955, geregisseerd door Nicholas Ray (1911-1979) en met James Dean inde hoofdrol, opnieuw aan ons oog voorbij laten trekken, als het eerste Nederlandstalige, Belgische televisienet EEN de rolprent Rebel without a cause uitzendt.

James Dean (1931-1955) werd een cultfiguur door zijn optreden in Rebel without a cause, maar  was nadrukkelijk opgevallen in East of Eden uit van Elia Kazan (1909-2003), welke eveneens in 1955 het witte doek had bereikt, naar de gelijknamige roman van John Steinbeck (1902-1968; Nobelprijs voor Literatuur in 1962), en in 1956 met zijn, zij het veel minder prominente rol in Giant van George Stevens (1904-1975).

Melodrama
Naast James Dean zien we Natalie Wood (1938-1981) en Sal Mineo (1939-1976). Nicholas Ray heeft met zijn rolprent een hier en daar wat zwaar aangezet melodrama wereldkundig gemaakt over enkele tieners, van wie Jim Stark — rol van James Dean — het ergst te kampen heeft et al die aspecten van het leven welke zich vrij snel na de Tweede Wereldoorlog hebben geopenbaard: frustraties en angsten in allerlei gedaanten. Degenen die daaraan leden, hebben zich niet zelden zeer extravert-emotioneel gemanifesteerd, in het kader van de meer en intensiever op de voorgrond tredende generatiekloof.
Eén van de opvallendste elementen van de film, de autoraces — zoals die steeds vaker en op een toenemend aantal plekken in de wereld ingang zouden vinden — komen in deze specifieke context wel heel wrang op de kenners van de film en James Dean over: denog jeugdige protagonist was een maand voordat de film werd uitgebracht, zelf omgekomen als gevolg van al te roekeloos racen.
__________
Afbeelding: Hier zien we James Dean in de rol van een andere rebel in East of Eden.

Biopic over studentleider Rudi Dutschke op ZDF

Wie de jaren zestig van de vorige eeuw heeft meegemaakt, herinnert zich wellicht nog de Duitse studentenleider Rudi Dutschke (1940-1979), die niet alleen in eigen land van zich heeft doen spreken door aan de inmiddels fameuze studentenprotesten van — onder meer maar vooral — 1968 deel te nemen en toespraken te houden om de 'protestanten' een hart onder de riem te steken, maar dit tevens buiten de eigen natie te doen, onder meer in Groningen, waar hij overigens later aan de universiteit verbonden zou raken.

Tijdens het hoogtepunt van de studentenprotesten in Duitsland werd er een aanslag gepleegd op Rudi Dutschke, die daardoor weliswaar hersenletsel opliep, maar eerst weer verder kon bestaan. Toch is hij aan de late gevolgen daarvan in 1980 overleden.
Regisseur Stefan Krohmer (geb. 1971) heeft in 2009 een biografische speelfilm over het wel en wee in het leven van de studentenleider gerealiseerd. In de vooraanstaande rollen zien we Christoph Bach, Emily Cox en Pasquale Aleard.
__________
Afbeelding: Links de echte Rudi Dutschke, rechts acteur Christoph Bach.

Catherine Deneuve in sprookjesfilm Jacques Demy

In 1970 heeft de Franse regisseur Jacques Demy (1931-1990) één van de minder bekende Sprookjes van Moeder de Gans' uit 1697 van Charles Perrault (1628-1703) verfilmd: Peau d'âne (Ezelsvel). Net als in zijn eerdere film Les parapluies de Cherbourg (1964) is Jacques Demy erin gslagd Catherine Deneuve [1] voor een belangrijke rol te engageren. Naast haar komen we andere vooraanstaande grootheden uit de Franse cinema van die dagen tegen: Jean Marais (1913-1998) en Jacques Perrin (geb. 1941). Van dit sprookje heeft de regisseur, net als van Les parapluies de Cherbourg een musicalfilm gemaakt. Binnen de nouvelle vague is Demy verantwoordelijk voor diverse rolprenten vol fantasie en aangename drukte.

In het Blauwe Koninkrijk sterft de uitzonderlijk knappe koningin, waarna haar weduwnaar — de koning, gespeeld door Jean Marais — de gelofte aflegt dat hij nimmer zal trouwen met iemand die minder knap is dan wijlen de koningin. Dat betekent praktisch dat alleen zijn dochter in aanmerking zou komen.
Deze rolprent wordt op zondag 11 april in de middag uitgezonden tussen 14:05 uur en 15;30 uur door het eerste Nederlandstalige Belgische televisienet Eén.
__________
[1] Geïnteresseerden in de fenomenale Catherine Deneuve worden hier en nu geadviseerd te kijken naar de thema-avond over deze actrice. Te zien op Arte-televisie, eveneens op  zondag 10 april vanaf 20:14 uur tot 23:40 uur.
__________
Foto: Regisseur Jacques Demy.